Test canonical 2

wiewiórka

Egzotyczna wiewiórka chińska i japońska

Wiewiórki są gryzoniami powszechnie występującymi w Eurazji i Ameryce. W Polsce najczęściej spotkamy się z wiewiórką pospolitą, każdemu znaną bywalczynią śródmiejskich parków i lasów. Co raz częściej marzy się nam jednak posiadanie własnego gryzonia w domu. Najczęściej sięgamy wtedy, nie po znaną z podwórka wiewiórkę pospolitą, a jej bardziej egzotycznych kuzynów - wiewiórkę chińską i wiewiórkę japońską.

Wiewiórka chińska

Zwana również szanghajską jak sama nazwa wskazuje przybyła do polskich hodowców z Azji, a dokładniej Kraju Środka. Charakteryzuje się krępą budową ciała o długości około 10 do 15 cm i 8 do 12 cm ogonem. Co wartę zaznaczenie wiewiórka chińska należy do gryzoni bardzo "gadatliwych" - wydaje szereg różnych dźwięków, od popiskiwania do buczenia. Należy fakt ten, wziąć pod uwagę przed ewentualnym zakupem. Jeśli chodzi o hodowlę, wiewiórka doskonale czuję się w temperaturze pokojowej i może być trzymana całą dobę w odpowiednio dużej klatce. Gryzoń należy do gatunków wszystkożernych - podstawę diety powinny jednak stanowić orzechy i ziarna, uzupełniane o suszone warzywa i owoce. Zwierzak żyje około 6 do 8 lat i co niesamowicie ważne wymaga przynajmniej jednego współtowarzysza.

Wiewiórka Japońska

naturalnie występuję wyłącznie w Kraju Kwitnącej Wiśni i należy tam do gatunków endemicznych, a ostatnio również zagrożonych. Gryzoń charakteryzuje się nieco większym rozmiarem w stosunku do poprzednika - długość jego ciała sięga 18 do 22 cm. Wiewiórka japońska posiada duży, krzaczasty ogon i co bardzo ciekawe zmienia kolor futra w zależności od pory roku. Latem jest ono czerwono-pomarańczowe. Zimą staje się natomiast szare lub jasnobrązowe. Podobnie jak wiewiórka chińska, bardzo dobrze toleruję temperaturę pokojową, a jej dieta opiera się głównie na orzechach i nasionach. Najważniejszymi aspektami hodowli zwierzęcia jest odpowiednia klatka i posiadanie przynajmniej dwóch osobników.

Posiadanie własnej wiewiórki jest bardzo odpowiedzialnym zadaniem, na które nie każdy jest gotowy. Jeśli nie czujemy się na siłach, poprzestańmy na częstych wizytach w parku i pozwólmy cieszyć się tym pięknym gryzoniom życiem na wolności.

Sprawdź również: Drozd - śpiewak wśród ptaków